FILOSOFÍA SUPERFICIAL EN PROFUNDOS LUGARES
¿Quién no solía filosofar sobre el mar? 

Agua. 

Ayer 
       el océano era malo 
                            como un diablo, 
hoy 
      es más humilde 
                       que una paloma empollando. 
¡Qué diferencia! 
                    Todo pasa... 
                                   Todo cambia.
                            
Un pececito muerto 
                         flota solo. 
Las aletas 
             penden 
                     como alas quebradas. 
Flota semanas, 
                  y no hay para él 
                                    ni fondo, 
ni tapa. 

Al encuentro, 
                 más lento que el cuerpo de una foca, 
llega un buque desde México, 
                                   nosotros 
                                             vamos allá. 
Es imposible de otro modo. 
                                 División 
del trabajo.
                            
Años-gaviotas. 
                  Vuelan en fila, 
se sumergen 
              para henchir sus panzas de pececillos. 
Desaparecieron las gaviotas. 
                                 Propiamente dicho, 
¿dónde están los pajaritos? 

Nací, 
       crecí, 
              me alimentaban con un biberón, 
vivía, 
       trabajaba, 
                     envejecí un poco... 
Así pasará la vida 
                     como han pasado las islas 
Azores.
(1925)